چرا دختران حسنه و نيكوكاری الهی هستند؟

منتشر شده در مجله کودک

به قلم: غریب رضا

سخن از نظام و قوانینی که خداوند در عکس العمل نسبت به نیکوکاری و حسنات بندگان طراحی کرده بسیار شیرین است.

حسنات و نیکوکاریها نه تنها سیئات و گناهان را از بین می برند بلکه بعد از توبه واقعی و تصمیم جدی به عدم بازگشت به گناهان و تلاش برای جبران، گناهان گذشته را تبدیل به حسنه و نیکوکاری می کنند؛ یعنی به جای تمامی بدیها در نامه اعمال توبه کننده حسنه و اعمال خیر نوشته می شود!

خداوند در مقابل گناهی که از آن توبه نکرده باشیم یک بار مجازاتمان می کند ولی پاداش حسنه و نیکوکاری را دست کم ده برابر می دهد. نوشتم دست کم چون پاداش برخی حسنات آنقدر شیرین و فراوان است که دل را خنک و جان را سیراب و به تعبیر قرآن چشم انسان را روشن می کند… پاداش برخی حسنه ها هم که از محاسبه و عدد بیرون است!

نه تنها پاداشهای خدا به نیکوکاری ما اینگونه کریمانه است که وعده داده که حجم و کمیت نیکوکاری را هم افزایش دهد؛ دو برابر و بلکه چند برابر کند.

بندگان خدا آنقدر اهل خوبی و نیکوکاری هستند که بدی را هم با خوبی پاسخ می دهند و اینگونه دشمنان لجبازشان را دوست صمیمی و گرم خود می کنند.

خدا به اهل احسان و نیکوکاری در همین دنیا پاداش نیک و حسنه می دهد البته که پاداش آخرت بزرگتر است.

خوبی ها و نیکوکاری ها همه از جانب خداست و این است که باید از خدا حسنه و نیکوکاری را در دنیا و آخرت بخواهیم.

و از همه زیباتر این مهربانی خداست كه بسیاری از رفتارهای انسانی طبیعی ما را عبادت و حسنه و نیکوکاری ثبت می کند. رنجهایی که بسیاری در زندگی عادی می بینند و نیت تقرب به خدا هم دربار آن نداشته اند همه را عبادت و حسنه به حساب می آورد.

همه پدرها برای خوشبخت شدن و رفاه خانواده شان تلاش می کنند خدا برای این کار ثواب جهاد می نویسد.

همه مادرها در به دنیا آوردن فرزند درد و رنج می کشند و با عشق سرشار مادری از فرزند مراقبت می کنند و از شیره جانشان به فرزند می دهند ولی این خدای مهربان است که از دوران حاملگی تا به دنیا آوردن کودکش ثواب مجاهدی را دارد که مرزداری کشور اسلامی را می کند به مادر می دهد و اگر در هنگام به دنیا آمدن کودک، مادر از دنیا برود ثواب شهید را روزیش می کند و با هر بار مکیدن شیر توسط کودک از سینه مادر، حسنه ای برایش ثبت می کند.

اينها نمونه های از هزاران مهر و کرم الهی نسبت به ما بود. برگردیم به عنوان نوشتارمان. دختران حسنات الهی برای والدین خود هستند. شاید از این عنوان تعجب کنید. نیکوکاری عنوان رفتار و کار ما انسان هاست نه عنوانی برای خود انسان ها! چطور ممکن است دختران نیکوکاری و حسنه باشند؟

این همان لطف و محبت خداست. خداوند دختردار شدن را نیکوکاری به حساب آورده و آن را به عنوان حسنه برای انسان ثبت می کند. حدیث زیبا و لطیفی از امام جعفر صادق علیه السلام به ما رسیده که این حقیقت را بیان کرده است:

” الْبَنَاتُ حَسَنَاتٌ ، وَ الْبَنُونَ نِعْمَةٌ ، فَإِنَّمَا يُثَابُ عَلَى الْحَسَنَاتِ ، وَ يُسْأَلُ عَنِ النِّعْمَةِ “؛ دختران نیکوکاری هستند و پسران نعمت. در مقابل نیکوکاریها پاداش داده می شود و از نعمت پرسش می شود.

پسران نعمت خدا به والدین هستند. هر نعمت الهی مسوولیت را به دنبال دارد. از ما سوال خواهد شد که از این نعمت چگونه استفاده کردی؟ حق آن را ادا کردی یا خیر؟

ولی وجود دختران و به دنیا آمدنشان حسنه و ثواب و نیکوکاری است. چرا؟

دختران تجلی محبت الهی هستند و حسنه برای پدر و مادرشان آفریده شده اند. بخشی از این حسنه بودن به ابعاد آفرینشی زن و به ویژه پاکی و عدم آلودگی این منبع مهر و محبت در دوران کودکی و دختر بودن بر می گردد. دختر سرچشمه زلال طهارت و عفاف و پاکی است. البته هم خودش و هم پدر و مادرش وظیفه دارند این گوهر و امانت را مراقبت کنند تا این حسنه و نیکوکاری خدای نکرده به سیئه و ناپاکی و عدم عفت تبدیل نشود.

جنبه دیگر حسنه بودن دختران به اهمیت و ظرافت و لطافتی بر می گردد که برای تربیت آنان به عهده پدر و مادر قرار داده شده است. به كسي كه در اداره و تکفل سه دخترش شکیبایی بورزد و تامین نیازمندیهای اولیه آنها را به خوبی انجام دهد، امان از آتش جهنم بشارت داده شده است. یعنی حسنه بودن پاداش اهمیت به تربیت آنان است.

شاید هم حسنه بودن دختران جنبه دیگری هم داشته باشد و آن بیان ارزش دختر در مبارزه با فرهنگ جاهلی پیش از اسلام بوده. تکریم دختران و زنان یکی از راهبردهای اصلی دین اسلام است و پیامبر پرچم دار کرامت شخصیت زن در دورانی بود که دختران را زنده به گور می کردند و اگر به شخصی خبر می دادند که همسرش دختر به دنیا آورده چهره اش از غصه و ناراحتی سیاه می شد و از بین مردم فرار می کرد تا این روسیاهی او را کسی نبیند!!

قدر حسنات الهی را بدانیم و از جسم و جان و اندیشه شان بیشتر مراقبت کنیم.